Así é señores e señoras, raposos e raposas. O luns á maña, apenas 9 horas de ter editado a entrada anterior, ás 9 da maña apareceu o grande PFP pola porta do noso piso, de volta de Siberia ou das terras do Deza, que pro caso sonche o mesmo pero volvamos ó fío que me perdo polos cerros de Stalingrado, ou de Ubeda, que pro caso sonche o mesmo (e así ad nauseam). O caso é que o noso benquerido compañeiro topounos ós outros tres habitantes en pleno zafarrancho de combate para ir pra clase, que comezaban de novo despois do parón do Nadal… bueno, a dicir verdade eu seguía na cama, que pra iso entro os luns ás 11, pero pouco máis tardei en me erguer.
Estábamos todos entusiasmados polo rencontro e por que por fin poderíamos abri-lo regalo que a Pantasma da Pin-Up pedira para nós ós Reis against the machines, cousa que fixemos no momento. O agasallo resultou ser:
En efecto, un deses gatos dourados da sorte que venden nos chinos e que se puxeron de moda a razón dun cómico anuncio.
A nosa relación con eses seres ven do viaxe que fixemos os catro, Anahit, PFP, Saekih e máis eu a Francoforte sobre o Main en xullo deste ano onde tódalas tendas de asiáticos tiña un á vista. Comezamos a pensar no ben que quedaría no noso piso. Para Anahit e PFP so foi unha broma, pero, ufanos deles, non imaxinaron que tanto Saekih como eu nos emocionáramos de verdade coa historia e estábamos dispostos a mercar tamaño fulerada.
Pero a cousa foi pasando… e chegou final de decembro, cando pouco antes de marcharmos pra cadanseu fogar a pasa-lo Nadal en familia (sigh), Saekih recordoume o asunto, pois ese gato da sorte, ou Maneki-Neko, como lle chaman os zumbaos dos xaponeses, resultarianos de vital axuda nos exames que se nos aveciñaban (e que inda se aveciñan, pero máis). Supoño que o forte desexo dun corazón puro foi quén de traspasa-lo baleiro cósmico entre o mundo físico e o plano astral onde a Pantasma da nosa Pin-Up habita e conmovida fíxonos entrega do agasallo. Cando o abrimos, decidimos colocalo xunto a porta, e chamalo Goldie, pois a súa fulerada merecía un nome igual de fulero. Aquí podedes ver ó bicho en compañia de Mierda, quen custodiu o paquete no que viña envolveito:
Osos, gatos, ovellas, coellos, xudeus… este piso comeza a parece-la arca de Noé
Na wikipedia hai un artigo moi chusqueiriño sobre o maneki-neko… Polo visto o noso trae sorte nos negocios e non nos estudos (iso faino o verde ou o morado) e como fai o seu saludo fascistoide coa pata esquerda tamén atrae visitas, e non cartos, que veñen mellor para a mermada economía do estudante… pero menos da unha pedra.
